مشاهده مطلب

      ۲۹ آذر ۱۳۹۱      ۱۷             618      اثار شما, فرهنگی هنری, نوشته های شما  

                                                                                     

                                                                                                      منجیل نامه

*

 

این سروده های طنز گونه درد دل مردم شهر و مشکلات شهر منجیل و حومه آن بوده و قصد توهین و اهانت به هیچ شخص و مقامی در آن را نداشته و مقصود فقط  کمبود امکانات  و منابع مالی  مسئولین محترم شهر  منجیل می باشد

                                          هادی بخشی منجیلی

*

*

*

 

بیا تا برایت بگویم داستانی                         زشهر منجیل تا حالش بدانی

در اینجا آب شهری پاک پاک است                فقط یه کم درونش سنگ و خاک است

زآسفالت معابر هیچ خبر نیست                    تمام نامه هامان با اثر نیست

ز چاله چوله های کوچه هامان                   هزاران بارها بشکسته پامان

بهر تفریح و فراقت جای ما کو ؟                 تفرجگاه و پارک و سینما کو؟

کتابت خانه ای در شهر ما بود                    که بر علم کسی چیزی نیفزود

بسوخت و شعله در دود و آتش                   ببردند با لودر پوسیده خاکش

زبهر دانش ما نوجوانان                           مهیا گشته صد جای فراوان

که آنرا کمپ گویند ، با صفااست                 که هر کس می رود از غم رها است

چو سالن آمفی تئاتر شهر منجیل                شده مرکز برای هر چه پاتیل

که عمری را کشیده بنگ و وافور               بدیده گشته اوضاعش چو ناجور

که دیگر رفتنی است خاک گردد                  به کمپ آید که شاید پاک گردد

زمین فوتبالی داریم که ماهی                    درونش پر شود خواهی نخواهی

که نُه ماه از سال را زیر آب است             سه ماه دیگر آن آفتاب است

چو یکشنبه رسد بازار شام است               که جیب مردمان در صید دام است

هزاران دوره گرد آیند به منجیل                بیارند گوجه و گردو و انجیل

نباشد آنچه می آرند در شهر                    چو اجناسی بود از دُر و گوهر !!!

کنون منجیل که محصولی ندارد                 کشاورز خدا چی چی بکارد؟

چه گویم شهر ما خشک و کویر است        زدست خاک و باد ، ملت اسیر است

چو پول شهر رود یکشنبه بیرون              بنام اینکه یکشنبه بازار است اّرزون

مغازه داران بیچاره فقیرند                      به دست مالیات و عوارض ها اسیرند

اجاره می دهند هر دَم سرِ ماه                 به روی اهل خانه می کشند آه

زجایی گویمت که واه واه است               که بیمارستان شهر کشتارگاه است

به پای خود برند بیماران را                   چو پس فردا کِشند تابوت آنرا !!!

کسانی که پرستاری بخوانند                  درون خانه بنشسته ، بنالند

که بیمارستان شهر دکتر ندارد              گهی اَنترن و بهیاری بیارد

که بعد از کشتن دها تنی چند                زمغروری بگوید من منی چند !!!

ز ما بیچاره ترها هرزویل است            که در فقر مراکز ، سرسبیل است

که ده سالی شده راهش بسازند            که پیمانکاران راه برخود بنازند

هنوز کارهایشان پایان ندارد               که مشکل هایشان آسان ندارد

نه آسفالتی نه راهی نه مسیری            برای دبه آبی هم اسیری !!!

چو سرو بیچاره این روزها بپوسد         ز بی کودی و بی آبی بسوزد

ز بس بستند بر آن بَـند کتانی                ز مقصود عوام چیزی ندانی !!!

علی آباد و شهرک را چه گویم             ز خالق بهرشان من چاره جویم

دعایی می کنم شاید که باید                 خدا از دردشان قدری بکاهد

ز مسئولان شهری ما چه خواهیم        که محتاج همین آسفالت راهیم

کجا ما پارک تفریحی نداریم               کجا ما باغ و گل کاری نداریم

نمی بینی ز کوچه ها مان نور بارد      کجای شهر وصله ی ناجور دارد

نمی بینی مگر دیوانه هستی             عجب بی چشم و رویی ،تو چه پستی

چو می دانم که در دنیا چنین است      که مسئولین و مردم هم نشین است

ولی هرجاکه مسئولش خدا است       چو مسئولی که از مردم جدا است

دگر در قلب مردم جا ندارد               سر بد نامی اش حاشا ندارد

ولی هستند   مسئولان یاری             که دارند در وجود ، وجدان کاری

شبانه روزی آنها در تلاشند             که با خوش نام بودن زنده باشند

به جز ذکر خدا بر لب ندارند             بجز فکر کمک در سر ندارند

ز هر عذر و گناهی پاک گردند          به زیر پای مردم خاک گردند

چو مردم هم رضا باشند ز آنان        که هستند بین مردم جان و جانان

که گویند پاک است و خاک است و آزاد       که دست حق نگهدار شما باد

کلید حل هر مشکل دعا است           خداوند بهترین مشکل گشا است

 

(( هر بیت از این شعر درد دل یک شهروند و بومی ساکن شهر منجیل است )).

 دیدگاههای کاربران

  1-  دیدگاهها پس از تایید مدیر سایت نمایش داده می شوند.
  2-  از ارسال دیدگاههای تکراری و حاوی توهین به حزب یا گروه خاصی پرهیز گردد.

  1. عالی بود استاد

    پپسر زرنگ
  2. واقعا که ………
    متشکر

    غریب
  3. استاد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

    farbod
  4. سلام دست مريزاد گل گفتي اي كاش كه شنونده اي پيدا بشه كه بتونه حرفتو بشونه و به داد مردم برسه اميدوارم كه بازم بتونم اشعاري از شما رو اينجا ببينم خيلي دوست دارم

    رسول
  5. به به واقعا استاد گل گفتی مرسی.شاید بشنوه و بخونه کسی تحت تاثیر قرار بگیره مسولین شهر ما.

    حمید گ29
  6. استاد عالی بود مرسی.

    Amin
  7. هادی جان دستت درد نکنه.

    امیدوارم بتوانیم از اشعار شعرای منجیل از قبیل آقایان غروی و رشید ملکی هم بهره مند شویم.

    مهر
  8. هادی جان سلام ………… جالب بود………….. ولی………

    بهرام قربانپور
  9. درودِ بی کران بر بزرگ مرد با احساس و هنرمند شهر منجیل

    …….عینِ واقعیت بود

    karimkaren
  10. باتشکرازسراینده شعرجناب بخشی
    تقریبابخشی ازمشکلات شهروبطورطنزشعری بیان شده
    جدا وضعیت بیمارستان شهرفاجعه امیزه نمیدانم چه تلنگری موجب بهبودی این وضع میشه
    وضعیت آب شرب .آسفالت کوچه ها.مدارس مقاطع مختلف . اتوبان و…………….

    ممنون

    amir
  11. یه مرد باشه تو منجیل،استاد خودمونه،تی جان ر بمیرم استاد جون..;-)

    nazanin
  12. با تشکر از شما استاد.
    مرسی که شما به فکر ما هستی.

  13. تشکر از آقای بخشی عزیز
    دست مریزاد مشکلات بیشتر از این هاست شورای شهر چشمها یشان را چون جغد بر اختلاسهای شهردار بسته اند
    درضمن شهرداری می توانست آتش کتابخانه را خاموش کند اما ترسید کتابها خیس شود

    محمدی
  14. درود و خدا قوت خدمت سراینده گرامی . بسیار عالی بود

    arash
  15. خيلي ممنون استاد طرز قرار گرفتن عكس عالي … دوست دارم

    سميرا
  16. دوسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسست دارم هادي جان

    ندا